Propagandowa strona internetowa www.uriminzokkiri.com (uriminzokkiri znaczy: „są wśród naszego narodu”), prowadzona przez północnokoreański Komitet ds. Pokojowego Zjednoczenia Ojczyzny, rozpoczęła w sierpniu ubiegłego roku publikację przepisów 21 rzekomo „tradycyjnych północnokoreańskich potraw, które występują w Korei od starożytności, aż po dzień dzisiejszy”.

Jednak według Lee Ae Ran, uciekinierki z KRLD i  przewodniczącej północnokoreańskiego Instytutu Kultury Tradycyjnej Żywności, potrawy wymienione na stronie Komitetu są dostępne tylko w hotelach oraz restauracjach dla obcokrajowców. Przeciętny obywatel zapewne nigdy nie miał możliwości skosztowania większości z tych smakowitych dań.
W Encyklopedii Chosun Food, redaktorzy www.uriminzokkiri.com wskazują na zalety takich potraw, jak np. zimne kluski „Pjongjang”, królik tatarski, zupa z karpia lub kurczaka, schłodzone warzywa z owocami, jajko sadzone smażone z ziemniakami, ośmiornice na parze, sum w sosie sojowym, ryżowe ciastka na parze, fasola sojowa z makaronem sezamowym czy też smażone psie mięso, podawane z papryką.
Prawdopodobnie jedyną miesną potrawą dostępną dla zwykłego obywatela KRLD jest królik tatarski. Północnokoreańscy uciekinierzy przyznają, że mięso królicze jest dość często spożywane w porównaniu z innymi rodzajami mięsa. W Korei Północnej częściej hoduje się króliki, niż kurczaki, ponieważ te pierwsze są tańsze w utrzymaniu — żywią się trawą, a nie ziarnem.
Najczęstszym pokarmem zwykłych obywateli KRLD jest jednak kukurydza. Lee Ae Ran podkreśla, że jedzenie dużej ilości kukurydzy powoduje niestrawność, niedożywienie, a w dłuższej perspektywie także np. zahamowanie wzrostu u dzieci.

Podsumowanie
Publikacja 21 „tradycyjnych północnokoreańskich potraw” przez stronę www.uriminzokkiri.com jest kolejnym dowodem hipokryzji władz w Pjongjangu. Na kpinę zakrawa bowiem fakt, że zwykły obywatel KRLD nie widział nigdy na oczy większości z owych „tradycyjnych” dań. Musi żywić się ochłapami, a bardzo często walczyć z widmem śmierci głodowej. A tymczasem propaganda państwowa ukazuje dobra, które rzekomo należą do „tradycji” koreańskiej od wieków, sugerując tym samym, że każdy Koreańczyk z Północy ma do nich dostęp.

Źródło: www.dailynk.com
Tłumaczenie i opracowanie: www.northkorea.pl

Dodaj do: