W listopadzie ubiegłego roku, południowokoreańska agencja prasowa Yonhap podała informację, że Korea Północna przeprowadza denominację swojej waluty - wona - w dążeniu do opanowania inflacji i zastopowania czarnego rynku. Reforma walutowa rozpoczęła się w ubiegłym roku, a dokładniej 30 listopada. Wtedy Korea Północna wprowadziła nowe banknoty, obcinając dwa zera w stosunku do starej waluty. Dodatkowo obywatele Korei Północnej mogli wymienić swoje pieniądze tylko do kwoty 100 tys. starych wonów na gospodarstwo domowe oraz dodatkowo po 50 tys. na jednego członka rodziny. Pozostałe pieniądze są rzecz biorąc do wyrzucenia. Uchodźcy z Korei Północnej twierdzą nawet, że ludzie wyrzucali pieniądze do rzek, bo nie mogą ich deponować w państwowych bankach.

Te same osoby rzuciły się do wymiany wonów na czarnym rynku na chińskie juany lub amerykańskie dolary, dopóki państwowe organizacje nie zakazały korzystania z tych walut.

Jiro Ishimaru, założyciel i wydawca Rimjingang, magazynu zawierającego fotografie i relacje Północnych Koreańczyków, opublikował zdjęcie rozporządzenia rządu w Pjongjangu z 28 grudnia o zakazie obracania wszelką obcą walutą. Według tego źródła, zakaz obowiązuje od 1 stycznia 2010 roku. W dokumencie wzywa się też do "niezwłocznego informowania władz" o przypadkach nielegalnego używania obcej waluty.

Dlaczego została przeprowadzona reforma? Reforma wynikała z tego, że coraz bardziej kwitł handel uliczny, co zwiększyło dochody oraz inflację oraz zwiększyło brak kontroli społeczeństwa przez służby publiczne. Jednakże jak podkreślają przedstawicieli Korei Północnej w rozmowach z chińskimi inwestorami, inflacja nie została powstrzymana.

Ostatecznie Pak Nam Ki został potraktowany jak kozioł ofiarny.  Przed egzekucją był on przewodniczącym Państwowej Komisji ds. Planowania. Studiował też w Czechach na początku lat pięćdziesiątych. Według autora nie można jednak z całą pewnością stwierdzić, że egzekucja odbyła się. Dostęp do informacji oraz do samego kraju pozostaje bardzo ograniczony, co znacznie utrudnia weryfikację takiej informacji. Póki co, są to tylko niepotwierdzone informacje, oparte na źródłach południowokoreańskich. Media seulskie twierdzą, że Pak Nam Ki został rozstrzelany w pierwszej połowie marca. Wydaje się to być mało prawdopodobne, gdyż Pak był bliskim przyjacielem Kim Jong Ila (został między innymi odznaczony orderem im. Kim Ir Sena -jedną z najbardziej prestiżowych nagród w Korei Północnej ) oraz bardzo wysoko postawionym urzędnikiem (jeszcze w latach osiemdziesiątych pełnił funkcję sekretarza ds. gospodarczych Komitetu Centralnego Partii Pracy Korei – jedynej partii w Korei Północnej, która posiada jakąkolwiek władzę).

Społeczeństwo pali banknoty, ponieważ nie chce wymiany. Jest to w pewnym stopniu wyjątkowe wydarzenie w Korei Północnej, gdyż stanowi pierwszy w swoim rodzaju jawny bunt. Ludzie będąc gnębieni przez Kim Jong Ila, a wcześniej w mniejszym stopniu przez jego ojca Kim Ir Sena, zbuntowali się i dlatego na znak protestu spalili północnokoreańskie banknoty. Pojawiły się też hasła wymierzone w „Ukochanego Przywódcę”, które wyraźnie skrytykowały go. Według południowokoreańskiego serwisu informacyjnego Daily NK , protest miał przede wszystkim dotyczyć planowanej przez komunistyczny rząd reformy walutowej.

Podając parę informacji nt. północnokoreańskiej gospodarki, można podkreślić, że jest ona planowana centralnie oraz w stu procentach należy do państwa. Funkcjonuje według Kimirsenowskiej ideologii Dżucze, czyli samowystarczalności; a więc ogranicza wymianę zagraniczną ze światem. Dochody pochodzą głownie z przemysłu wydobywczego i rolnictwa, a kopalnie zostały zaprojektowane przez polskich inżynierów. Reformy walutowe odbywają się regularnie od początku istnienia Korei Północnej, ale ta, która miała miejsce w ubiegłym roku była najbardziej spektakularna, gdyż mało kto wiedział o jej istnieniu przed jej wprowadzeniem, a wymiana walut było możliwa tylko przez tydzień po ogłoszeniu reformy.

Władze Korei Północnej raz pierwszy w swojej historii oficjalnie przyznają, że przeprowadzona w listopadzie ubiegłego roku denominacja krajowej waluty, wona, była nieudana. Dodatkowo władze przyznały się, że reforma walutowa spowodowała zamieszanie w dystrybucji towarów. Wynikało to z tego, że pensje nie zostały zmienione i że społeczeństwo zaczęło wydawać pieniądze, które w rzeczywistości zwiększyły o 100 swoją siła nabywczą. Wykupiono wtedy chińskie produkty obecne w północnokoreańskich sklepach. Stąd też ceny podstawowych dóbr podskoczyły 50 razy i inflacja nie została zatrzymana a wręcz przeciwnie - poszła do góry. Czy to może oznaczać koniec reżimu Kim Jong Ila ? Autor twierdzi, że nie, bo Chiny coraz bardziej wspierają finansowo Koreę Północną. Chcą unikać jej upadku, gdyż wiedzą, że jeśli tak się wstanie to spora grupa społeczna z Korei Północnej ucieknie do Chin a koszty utrzymywania potencjalnych 20 milionów uchodźców są wyższe niż 2 miliardową pomoc Chin przekazana  Korei Północnej. Jednakże może historia pokaże coś innego..

Gospodarka kraju jest planowana centralnie a dochody pochodzą głównie z przemysłu wydobywczego i rolnictwa. Sektor państwowy obejmuje całość gospodarki, mimo że w 1985 roku zezwolono chłopom na indywidualną uprawę małych działek. W planach gosp. po 1953, na osobiste życzenie Kim Ir Sena, największe środki przeznaczano na rozwój przemysłu ciężkiego (przy czasowej technicznej pomocy ZSRR) i zbrojeniowego. Od końca lat 80. zanotowano pogłębiający się kryzys energetyczny (wstrzymanie dostaw ropy naft. z Rosji) i żywnościowy (od 1992 racjonowanie produktów żywnościowych) , co doprowadziło ostatecznie do obecnego kryzysu ekonomicznego Korei Północnej, ponieważ bez energii zakłady przemysłowe nie mogą funkcjonować. 

Nicolas Levi, Stosunki Międzynarodowe" Nr 62-63, luty marzec 2010, źródło: http://www.stosunki.pl/?q=category/autorzy/nicolas-levi